Najlepsze
  • Różne formy sprawowania władzyRóżne formy sprawowania władzy
    Żadne państwo na świecie nie może obejść się bez władzy, czyli osoby, lub grupy osób, które podejmują kluczowe dla danego państwa decyzje, uchwalają obowiązujące w nim prawo i przepisy, a …
  • Sytuacja polityczna w PolsceSytuacja polityczna w Polsce
    Do kolorowych ona na pewno nie należy. Jednak, nie jest tak źle jakby mogło się wydawać. Na pewno za rządów PO, sytuacja w polskiej polityce znacznie się poprawiła. Szczególnie, unormowane …
  • Dawkowanie witaminy DDawkowanie witaminy D
    Dawkowanie witamy D. Kiedy na świat przychodzi na dziecko, staramy zapewnić się mu ja najlepsze warunki do życia. kupujemy mebelki sprawdzonych producentów, ubranka z czystej bawełny i naturalne kosmetyki. Dbamy …
Strony
Najnowsze komentarze

    Konserwatywny gabinet Roberta Bordena obejmował władzę w trudnym okresie narastającego napięcia międzynarodowego, poprzedzającego wybuch I wojny światowej. W czasie swej 9-letniej kadencji (1911 — 1920) kontynuował w zasadzie politykę Lauriera, z tą różnicą, że znacznie wyraźniej dążył do wzmocnienia jedności kraju i popierał ideę silniejszej zwartości Imperium Brytyjskiego. Rząd Bordena odegrał też istotną rolę w dalszej ewolucji Kanady w kierunku większej autonomii. W 1913 r. zaczął zaznaczać się koniec długiego okresu prosperity. Skurczyły się inwestycje zagraniczne, spadły ceny pszenicy, zmniejszyło się zatrudnienie, zmalały zarobki farmerów. Wraz z zagospodarowaniem „większości uprawnych ziem na Zachodzie zniknął ten główny składnik, zapewniający dotąd większą elastyczność gospodarczej i demograficznej strukturze Kanady. W przededniu I wojny światowej opinia publiczna Kanady zajęła podzielone stanowisko w kwestii posiadania przez ten kraj własnej floty wojennej. Projekt tald, popierany przez Wielką Brytanię, wywołał opozycję zwłaszcza w Quebecu, dopatrującym się w nim niebezpieczeństwa włączenia Kanady do wojennych planów Anglii oraz ograniczenia pośrednio autonomii Kraju Klonowego Liścia. Nacjonaliści francuscy z Henri Bourassa na czele uznali ustawę o organizacji floty kanadyjskiej z 1910 r. za „trik imperia-listyczny”, idący na rękę wpływom brytyjskim w Kanadzie.

    Comments are closed.